joomla site stats
Notice
  • Please enter your DISQUS subdomain in order to use the 'Disqus Comments (for Joomla)' plugin. If you don't have a DISQUS account, register for one here

AFTERNOIZ Archive

The Xray story of Hitler: Τhe artistic side of a dictator

  • Written by 
  • Featured

Είναι από εκείνες τις στιγμές που σκέφτεσαι "πως θα ήταν ο κόσμος αν κάποια πράγματα, καταστάσεις είχαν πάρει άλλη πορεία". Έτσι συμβαίνει και στο συγκεκριμένο κομμάτι της ιστορίας. Τι θα γινόταν αν ο μεγαλύτερος γενοκτόνος είχε γίνει τελικά ζωγράφος; Τι θα γινόταν αν το όνειρο του δεν έσβηνε από λάθος δικό του; Τι θα γινόταν αν δεν διάβαζε ποτέ εκείνο το ρατσιστικό βιβλίο; Σκέψεις, ερωτήματα και κυρίως πολλά στοιχεία για την ζωή εκείνου, που έμειναν στο πίσω μέρος της ιστορίας. Γεννημένος σαν ηγέτης στα χέρια ενός λαού, που το όνομα του αργότερα θα έφερνε την καταστροφή όχι μόνο στην Δύση αλλά και σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Πρόκειται για μια από τις προσωπικότητες εκείνες που κρύβονται πίσω από μια τραγωδία, μια μαύρη σελίδα στην ιστορία, κάτι που και σήμερα μυρίζει θάνατο και θλίψη.

1889 - Adolf Hiedler: Γεννήθηκε το 1889 από τους Αυστριακούς Alois Hiedler Schicklgruber & Klara Pölzl (ανιψιά του Alois και τρίτη γυναίκα του). Το χωριό Braunau am Inn, ήταν και το μέρος όπου μεγάλωσε και ανέπτυξε τις πρώτες του δεξιοτεχνίες (1*), καθώς και το μέρος εκείνο που έσβησε στα ξαφνικά, λίγο μετά την δύναμη που απέκτησε στην ηγεσία της Γερμανίας.
Η ζωή του ίσως και να μην ήταν αυτό που ήθελε, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι η καταγωγή των γονιών του δεν είναι επίσημα Αυστριακή, αλλά ίσως να έχουν και Εβραϊκές ρίζες –κάτι που φυσικά δεν αναφέρεται στο Mein Kampf- όπως και το ότι η μητέρα του ήταν ξαδέλφη του πατέρα του. Βέβαια το ότι χρειάστηκε στην οικογένεια να αλλαχθεί το επίθετο (2*) / ταυτότητα της οικογένειας, είναι και εκείνο που σφράγισε μια για πάντα το αρχείο στα γραπτά του και την βιογραφία του.

Αρκετοί έως και σήμερα, αναφέρουν τον αφανισμό του χωριού του από όπου και θα μπορούσαν να βρεθούν στοιχεία, ως καθόλου τυχαίο, αφού και ο ίδιος είχε δηλώσει σε πολιτικούς του αντιπάλους, πως  «Ποτέ δεν κάνει να μάθουν για τις ρίζες μου, για την οικογένεια μου». 1930

Μπορεί στο βιβλίο του να γίνονται αρκετές αναφορές αλλά τίποτα από αυτά δεν είναι απολύτως αληθή, σύμφωνα με ιστορικούς που μελέτησαν προσεκτικά όχι μονάχα την πορεία του αλλά και το ψυχολογικό του κομμάτι, κάτι που αρκετά νωρίς- κατά την εφηβεία του- θα διαγνωσθεί αλλά θα μείνει με ψιλά γράμματα.
Τα προβλήματα των γονιών του και ο θάνατος του πατέρα του στα δεκατρία του χρόνια, τον κάνουν τεμπέλη δημιουργώντας τον εαυτό του ως “ελεύθερο πνεύμα”. Οι φήμες για την εργασία της μητέρας του αλλά ακόμα και την καταγωγή της, ο αυταρχικός, ο έως τότε εν ζωή, πατέρας του και οι δυσκολίες που αντιμετώπιζε οικονομικά τον έκαναν όχι μόνο να τρενάρει την άνοδο του πνευματικά, αλλά και να απορροφήσει, τόση ενέργεια και δύναμη, που δυστυχώς ή εκμετάλλευση τους θα επιφέρει θάνατο και βία σε αρκετό κόσμο.

Τι ακριβώς ισχύει όμως; Ο ίδιος αναφέρει έναν βάναυσο και αυστηρό πατέρα και από την άλλη ένα δέσιμο που κράτησε μέχρι τα 13α χρόνια του Αδόλφου. Ο ίδιος κάνει αναφορά για πιεστική συμπεριφορά από τον πατέρα του κατά τα μαθησιακά χρόνια και  τον αναγκάζει να εγκαταλείψει την ζωγραφική που αγαπά τόσο για να γίνει υπάλληλος όπως και ο ίδιος. Σε αυτό το σημείο, αναφέρεται ότι πρόκειται για ψέμα από τον ίδιο, καθώς ο πατέρας του δεν μπόρεσε να τον εμποδίσει για το όνειρο του ζωγράφου, αφού πρόλαβε και τον βρήκε η ασθένεια και πολύ σύντομα ο θάνατος.

1903: Σε ηλικία δώδεκα ετών καταφέρνει να επαναλάβει την ίδια τάξη, λόγω τεμπελιάς και έλλειψης συμμετοχής στα δρώμενα του σχολείου. Οι δικαιολογίες πολλές και το βάρος των ευθυνών στους γονείς του.
1906: Τρία χρόνια αργότερα εγκαταλείπει το σχολείο και κάθε μορφή πνευματικής μόρφωσης, ρίπτοντας ευθύνες στον νεκρό, αυταρχικό πατέρα του, που έχασε σε ηλικία δεκατριών ετών. Οι δικαιολογίες και το μίσος για όλα, μεγάλωναν, αλλά παρέμεναν μέσα στο μυαλό ως εκκολαπτόμενα “αυγά”, ώσπου να έρθει η κατάλληλη στιγμή.
Δίχως σπουδές, με άπλετο χρόνο στην διάθεση του και με ένα έμφυτο ταλέντο που εγκατέλειψε αρκετά νωρίς.

 

Ανεπάγγελτος με ελλιπή μόρφωση και δίχως εισόδημα, καταφέρνει να πείσει το κράτος για κάποιο επίδομα.
Υποθάλποντας τον εαυτό του και μόνο αρχίζει να κυνηγά ευκαιριακές δουλειές και λανθασμένες απόψεις για τον υπάρχοντα κόσμο.
Το 1909 - 1910 μετακομίζει στην Βιέννη όπου και βρίσκεται άστεγος. Φιλοξενούμενος από το ίδρυμα αστέγων Meldemannstraße συνεχίζει να ζωγραφίζει και να πουλά τους πίνακες αλλά και postcards για το σημαντικό κομμάτι της επιβίωσης. Η ειρωνεία εδώ είναι, πως εκείνο το διάστημα τον βοηθούσε να πουλά τους πίνακες του ένας Εβραίος φίλος του.

Ιανουάριος 1913. Ένας  άντρας που το διαβατήριό του έφερε το όνομα «Σταύρος Παπαδόπουλος» αποβιβάστηκε από το τρένο που ερχόταν από την Κρακοβία στο Βόρειο Τερματικό Σταθμό της Βιέννης.
«Καθόμουν στο τραπέζι», γράφει εκείνος τον οποίο θα συναντούσε ο Παπαδόπουλος, «όταν χτύπησε η πόρτα και ένας άγνωστος μπήκε στο δωμάτιο. Ήταν κοντός, αδύνατος και το σκουρόχρωμο πρόσωπό του είχε σημάδια από ευλογιά, ενώ τίποτα στο βλέμμα του δεν φανέρωνε φιλικότητα». Αυτός που έγραψε την παραπάνω περιγραφή ήταν ο Λέον Τρότσκι, ένας αντικαθεστωτικός Ρώσος διανοούμενος, συντάκτης μιας ριζοσπαστικής εφημερίδας που την έλεγαν Πράβδα και ο άνθρωπος τον οποίο περιέγραψε δεν ονομαζόταν Παπαδόπουλος, ούτε ήταν Έλληνας. Το όνομά του ήταν Ιωσήφ Βισαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι, κι έμεινε στην ιστορία ως Ιωσήφ Στάλιν.

Όπως γράφει ο δημοσιογράφος του BBC Andy Walker, ο Τρότσκι και ο Στάλιν δεν ήταν οι μόνοι που ζούσαν στην ίδια περιοχή στο κέντρο της Βιέννης, κατά το ίδιο έτος, το 1913. Ο Sigmund Freud ασκούσε ήδη την ψυχιατρική στην οδό Μπεργκάσε κι ήταν ήδη γνωστός στους βιεννέζικους κύκλους, ενώ ένας νεαρός Γιουγκοσλάβος, ο Marshal Josip Broz Tito, που εργαζόταν στην αυτοκινητοβιομηχανία Ντέμλερ στο Νόισταντ, ένα προάστιο της Βιέννης, θα γινόταν ο ηγέτης της Γιουγκοσλαβίας μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ως στρατάρχης Τίτο. Στις ίδιες συνοικίες ζούσε κι ένας 24χρονος Αυστριακός που ονειρευόταν να σπουδάσει ζωγραφική στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βιέννης. Το όνομά του ήταν Αδόλφος Χίτλερ και κατοικούσε σε ένα κτίριο στην οδό Meldemannstraße κοντά στον Δούναβη.
Αυτό κρατάει μέχρι και το 1913 όπου κληρονομεί περιουσιακά στοιχεία του πατέρα του και αποφασίζει να μετακομίσει στο Μόναχο και να γίνει εθελοντής στον Γερμανικό στρατό.

Ο “κατήφορος” του καλλιτέχνη ξεκινά, αφού όχι μόνο διαβάζει αλλά και πηγαίνει σε διαλέξεις ρατσιστικών συνάξεων, τονίζοντας το φαινόμενο της ανώτερης φυλής (Herrenrasse). Η τέχνη γίνεται στάχτη μπροστά σε αυτό που έχει ήδη γεννηθεί στο μυαλό του, μια φυλή που όμοια της δεν υπάρχει.
Σύμφωνα με λεγόμενα, από την εποχή της εγκατάλειψης του σχολείου αλλά και της απάθειας για εργασία, τον έφερνε συχνά σε προστριβές με το κράτος και την κοινωνία που φέρονταν “άδικα” σε εκείνον. Το επόμενο βήμα ήταν ο στρατός και οι κυβερνητικές οργανώσεις (NSDAP) που του έφεραν μια θέση στην βουλή και λίγο αργότερα καγκελάριο.
Οι ψυχολογικές του αξιολογήσεις ήταν: “Είναι ψυχοπαθής, απολύτως ακατάλληλος για ηγετικά αξιώματα.” Αυτό επισήμανε γιατρός που τον εξέτασε την περίοδο που νοσηλεύτηκε το 1918 για προσωρινή τύφλωση, ενώ στην ουσία ήταν από υστερική τύφλωση.
Οι ψυχολογικές αξιολογήσεις, τεστ αλλά και άρθρα που αφορούν το όνομα αλλά και την ψυχική ισορροπία του Adolf Hitler, καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα.

Οι πίνακες του μετά τον πόλεμο, κατάφεραν να διασωθούν, να δοξαστούν και να πουληθούν σε πλειστηριασμό έναντι πολλών εκατομμυρίων.

Αν και τα έργα του δεν φέρνουν στο μυαλό τα όσα έπραξε, βλέποντας κυρίως τα έργα από νεκρά φύση μέχρι αρχιτεκτονικά σκευάσματα με άρτιες προοπτικές και απαλά χρώματα που δεν τονίζουν το “εγώ” του καλλιτέχνη.
Από το βιβλίο Die Aquarelle Hitlers:
Quite apart from the rather understandable curiosity they incite in viewers, Hitler's water colors offer considerable food for thought An examination of these works offers some stimulating insights into the aesthetics of Nazism, particularly as to how the emphasis on classicism related to ideas about racial purity. These banal little watercolors also offer a look at Hitler's own personal tastes, reflected in his obsession for paintings that were almost exact reproductions from life, with very little room for imagination or interpretation. With the 60th anniversary of the end of World War II coming up in 2005, this is sure to be a timely and important book.

Υ.Γ.: Το Afternoiz και τα μέλη του δεν ασπάζονται σε καμία περίπτωση, τίποτα σχετικό με την ιδεολογία ή την ιδιοσυγκρασία του Χίτλερ ή του φασισμού.

 

1 * Ο χρόνος περνά και η αδράνεια του μένει να ξεψυχά, αφού το 1907 παίρνει την απόφαση να δώσει εξετάσεις για την σχολή καλών τεχνών της Βιέννης. Η απόδοση του δεν φάνηκε να καλύπτει τα δικά τους κριτήρια και έτσι απορρίπτεται. Την ίδια χρονιά χάνει την μητέρα του από καρκίνο, κάτι που λίγο πολύ τον συγκλονίζει. Ένα χρόνο αργότερα και με αρκετή πρακτική άσκηση στην ζωγραφική και κυρίως στο αρχιτεκτονικό σχέδιο, δηλώνει και πάλι υποψηφιότητα για την ίδια σχολή. Η απόρριψη έρχεται για δεύτερη συνεχή χρονιά, καθώς οι γνώσεις και οι βαθμοί δεν ήταν επαρκείς. Η πρόωρη εγκατάλειψη του σχολείου, τον φέρνει αντιμέτωπο με την απώλεια βαθμών στο απολυτήριο. Από λάθος δικό του καταφέρνει να το κάνει λάθος και εσκεμμένη αδικία από τους άλλους. Αφήνοντας στην άκρη μελλοντικές προσπάθειες ή έστω μια εισαγωγή και πάλι στην μόρφωση, ξεκινά ως πλανόδιος ζωγράφος σε διάφορα μέρη της χώρας, από πόλεις έως χωριουδάκια. Αρκετοί βλέποντας το ταλέντο του, τον συμβουλεύουν να γίνει αρχιτέκτονας μιας και είχε μεγάλη κλίση στον σχεδιασμό κτιρίων. Κάτι που φυσικά δεν κάνει, αφού το επίδομα που παίρνει και το ποσό που καταφέρνει να αποσπάσει από τους πίνακες του, ξεπερνούν τον βασικό μισθό ενός δασκάλου.

2* Ο πατέρας του με το όνομα Alois Hiedler, απόγονος του Johann Georg  και της Maria Anna Schicklgruber, υπήρξε το νόθο παιδί που δεν αναγνωρίστηκε ποτέ από τον πατέρα του και έμεινε στο έλεος των δύσκολων τότε χρόνων, μαζί με την μητέρα του Αnna. Δύσκολη εποχή για τα προς το ζην αλλά και για την ανάπτυξη του δίχως πατέρα και πόσο μάλλον την μη αναγνώριση του. Μεγάλωσε παίρνοντας το επίθετο της μητέρας του, κάτι που αργότερα θα θελήσει να αλλάξει και να το σβήσει από πάνω του μια και καλή. Το 1876 παίρνει την απόφαση να μετατρέψει το Schicklgruber σε Hitler. Από τυπογραφικό λάθος του υπαλλήλου στην εν λόγω υπηρεσία, το όνομα παίρνει την μορφή Hiedler. Λίγο-πολύ αυτό φέρνει πολύ αργότερα τον Αδόλφο σε  σύγχυση, καθώς δεν γνωρίζει πλήρως ποιος είναι ο πατέρας του, πόσο μάλλον ο παππούς του, κάτι που είναι ντροπή για εκείνον που υποστήριζε την Άρια φυλή, να μην γνωρίζει πλήρως το οικογενειακό του δέντρο.


Last modified on
Your opinion matters
comments powered by Disqus

AFTERNOIZ is a member of
Barely Media Group

Contact info

BURST Magazine
This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
Greece: +30 211 800 1916

AFTERNOIZ
This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
+30 211 800 1916

BURST Magazine
This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
+30 211 800 1916
BURST Magazine
This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
+30 211 800 1916
BURST Magazine
This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
+30 211 800 1916
© Barely Media Group

Login or Register

LOG IN